Παρασκευή 4 Νοεμβρίου 2011

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

ΔΕ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΑΛΛΟΥΣ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥΣ

ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ
ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 4 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 6.00ΜΜ

ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΤΗ ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΘΗΛΕΙΑ ΣΤΟ ΛΑΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
ΑΝΑΔΙΑΝΟΜΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ ΣΕ ΟΦΕΛΟΣ ΤΩΝ ΑΔΥΝΑΤΩΝ
ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ
ΔΕ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΣΩΤΗΡΕΣ
ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ Ο ΛΑΟΣ
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΡΑ
ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ

Κυριακή 30 Οκτωβρίου 2011

MHNYMA TOY EΔOYAΡΔO ΓAΛEANO

Aυτός ο κόσμος έχει την αλητεία μέσα του…
δεν είναι αυτός ο κόσμος που γεννηθήκαμε αντάξιος των ονείρων μας …
αλλά υπάρχει ένας άλλος κόσμος στην κοιλιά αυτού του κόσμου…
που περιμένει.
Θα είναι ένας κόσμος πολύ διαφορετικός
και με μια επώδυνη γέννα.
Αναγνωρίζω τα χαρακτηριστικά αυτού του καινούργιου κόσμου
από τις αυθόρμητες διαδηλώσεις που σαρώνουν τον πλανήτη
και από την δικιά σας γωνιά,
την Ελλάδα μας.
Πολλοί με ρωτούν τι θα συμβεί μετά.
Δεν γνωρίζω, απαντώ και δεν με νοιάζει ιδιαίτερα.
Η αλήθεια είναι, ότι με ενδιαφέρει πάρα πολύ
αυτό που συμβαίνει τώρα.
Πώς θα τελειώσει αυτή η ιστορία;
Είναι σαν να αναρωτιέμαι πότε θα ερωτευτώ.
Δεν με νοιάζει ο θάνατος όταν ζω την μαγική στιγμή του έρωτα…
και εγώ λέω, αυτή η στιγμή έχει το άπειρο μέσα της,
όσο διαρκεί…
Είμαι Έλληνας, όσο ποτέ, τούτες τις ώρες….

Σάββατο 29 Οκτωβρίου 2011

ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΩΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗ ΛΑΣΠΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ

ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΩΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗ ΛΑΣΠΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ.

Ως φίλοι του Εθνικού,
ως αγανακτισμένοι πολίτες Αλεξανδρούπολης,
ως άνθρωποι που δεν αντέχουν να βλέπουν τον τόπο τους να ξεπουλιέται στα συμφέροντα εταιριών, στην προκειμένη περίπτωση στα «Χρυσωρυχεία Θράκης», αναρτήσαμε δύο πανό στον αγώνα βόλεϊ Εθνικού – Ολυμπιακού στις 24/10/2011.

Στα πανό ήταν γραμμένα τα εξής: «Η υγεία των παιδιών μας αξίζει πιο πολύ από το χρυσό τους» και «ο Εθνικός έχει ιστορία, δεν ξεπουλιέται στα χρυσωρυχεία».

Κατά τη διάρκεια του αγώνα και με το που αναρτήθηκε και το δεύτερο πανό σε εμφανές σημείο, η πλειοψηφία των φιλάθλων του Εθνικού χειροκρότησε και ένα κομμάτι της κερκίδας ξεκίνησε να φωνάζει συνθήματα κατά των χρυσωρυχείων.

Η διοίκηση του Εθνικού μίλησε για «επιδίωξη πρόκλησης επεισοδίων και διακοπής του αγώνα» κάτι που απέχει τόσο από την πραγματικότητα, που μόνο κάποιος που δεν βρισκόταν στο γήπεδο θα μπορούσε να το γράψει. Σε πλήρη αντίθεση με αυτή τη δήλωση, εμείς σεβόμαστε τον Εθνικό και την προσφορά του όλα αυτά τα χρόνια στην πόλη.
Επιπλέον, διαφωνούμε πλήρως με την επιλογή της τωρινής διοίκησης να χρησιμοποιεί το σωματείο υπέρ των σχεδίων της εταιρίας «Χρυσωρυχεία Θράκης», βάζοντας στις φανέλες των ομάδων της την επωνυμία της εταιρίας. Είναι γνωστό (και στη διοίκηση του Εθνικού) ότι η εταιρία για να αδειοδοτηθεί πρέπει να παρουσιάσει στο φάκελο της, «έργα κοινωνικής προσφοράς» και «δράσης αποδοχής της τοπικής κοινωνίας».

Αυτό είναι ο Εθνικός;

Ένα πάτημα για τα «Χρυσωρυχεία Θράκης» να μας δείξει το «κοινωνικό της προφίλ»;

Τι σχέση έχει ένα αθλητικό σωματείο που προάγει τα ιδανικά του αθλητισμού και την υγεία των παιδιών-αθλητών του με μια εταιρία που υποβαθμίζει το φυσικό πλούτο και την υγεία των κατοίκων της περιοχής;

Τι σχέση έχει με μια εταιρία που μιλάει για ανάπτυξη προτείνοντας θέσεις εργασίας υψηλής επικινδυνότητας, αποκρύπτοντας όλες αυτές που θα χαθούν άμεσα ή έμμεσα από τον τουρισμό, τη γεωργία, την κτηνοτροφία και την αλιεία, εξαιτίας της ρύπανσης που θα προκληθεί από τα τοξικά απόβλητα;

Εμείς λέμε να φύγουν τώρα τα χρυσωρυχεία! Και δεν είμαστε μόνο εμείς! Είναι απαίτηση της πλειοψηφίας της τοπικής κοινωνίας (εδώ και χρόνια) και των φορέων της Θράκης, που φυσικά δεν επιδίδονται σε οικονομικά αλισβερίσια με την εταιρία.

Φίλοι του Εθνικού – Αγανακτισμένοι πολίτες Αλεξανδρούπολης

Η ΥΓΕΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ ΑΞΙΖΕΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΑΠ’ ΤΟΝ ΧΡΥΣΟ ΤΟΥΣ

Εμεις «αμαυρωσαμε» την επετειο της 28ης Οκτωβριου


Ως πολίτης σήμερα απόλαυσα από το δέκτη της τηλεόρασης και το ραδιόφωνο τις οργανωμένες και αυθόρμητες παρεμβάσεις σε παρελάσεις σε όλη την Ελλάδα, την εξύβριση και την εκδίωξη των επισήμων, το γύρισμα του κεφαλιού των παιδιών προς την αντίθετη κατεύθυνση, τα μαύρα περιβραχιόνια και μαντήλια. Και όταν άλλαζε το θέμα του ειδησεογραφικού δελτίου στις αποφάσεις των Βρυξελλών, άλλαζα κι εγώ κανάλι. Να δω λίγο ακόμη.  Να δω τη μεγαλειώδη εικόνα των οργανώσεων πολιτών στη Θεσσαλονίκη που παρέλαυναν ανάμεσα στις «μειοψηφίες», τόσο μεγάλες αριθμητικά που κατέστησαν αδύνατη την όποια επιχείρηση καταστολής. Άκουσα και τα σχόλια διαφόρων εκπροσώπων του ελληνικού λαού, και διαπίστωσα ότι ο λόγος που προτάσσεται στα μέσα εμπορικής ενημέρωσης είναι πλέον πολύ μακριά από την αντίληψη που έχει ο μέσος πολίτης για τα πράγματα. Και γι’ αυτό το λόγο ξαναγράφω.
Στο λόγο όλων των βουλευτών –και αρκετών δημοσιογράφων, που με δημόσιες παρεμβάσεις έδωσαν τις δικές τους ερμηνείες στα γεγονότα, υπήρχε ένα κομβικό λάθος: ο θεσμός της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας δεν ταυτίζεται με την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Ο θεσμός του Προέδρου της Δημοκρατίας δεν ταυτίζεται με το πρόσωπο του κ. Παπούλια. Όσοι επιδιώκουν και προωθούν αυτή την ταύτιση απλούστατα προσπαθούν να φιμώσουν κάθε είδους κριτική απέναντι στην πολιτική τους και στις προσωπικές ευθύνες που βαρύνουν τον καθέναν τους για τη μετατροπή της Ελλάδας σε προτεκτοράτο.
Κάθε δημόσια και κρατική τελετή επιτελεί μια πολύ σημαντική λειτουργία: την επιβεβαίωση της νομιμοποίησης των κρατούντων. Τι εννοούμε με τον όρο νομιμοποίηση; Την πεποίθηση του κυριαρχούμενου πληθυσμού για τη νομιμότητα του ηγεμόνα ή του κράτους. Δηλαδή την αναγνώριση του δικαιώματός τους να έχουν εξουσία λόγω της πολιτικής ισχύος και της πραγματιστικής αποδοχής αυτής της ισχύος από όσους υπόκεινται σε αυτήν.
Πέρα από το νόημα της 28ης Οκτωβρίου για το οποίο κόπτονται τόσο πολύ οι βουλευτές, από τη στιγμή που ο εκάστοτε Πρόεδρος της Δημοκρατίας ανεβαίνει στο βάθρο των επισήμων η παραμονή του ή όχι σε αυτό είναι ζήτημα λαϊκής θέλησης, είναι ζήτημα αναγνώρισης ή μη του δικαιώματός του να έχει εξουσία και να κατέχει τη συγκεκριμένη νευραλγική θέση. Μόλις κατεβεί από το βάθρο ο κ. Παπούλιας γίνεται ένας απλός πολίτης, γεννημένος το 1929, που η απλή αριθμητική δεν του επιτρέπει να έχει πολεμήσει κατά των κατακτητών όπως ισχυρίστηκε. Μόλις κατεβεί από το βάθρο γίνεται ένας Πρόεδρος Δημοκρατίας χωρίς λαϊκή υποστήριξη που με προσωπική του ευθύνη συνεχίζει να στηρίζει μια δοσίλογη κυβέρνηση που έχει οδηγήσει τη χώρα στον όλεθρο. Ένας Πρόεδρος που συνεχίζει να κωφεύει στην απαίτηση του λαού να παραιτηθεί. Στεναχωρήθηκε που τον είπαν προδότη! Μα πού ζει άραγε;
Ποιοι ήταν λοιπόν αυτοί που έκαναν τις παρεμβάσεις στις παρελάσεις σε όλη τη χώρα; Άραγε γιατί ενώ υπήρχαν δημοσιογράφοι παντού, το μικρόφωνο δόθηκε σε όσους δεν ήταν σε αυτές: σε βουλευτές και δημοσιογράφους; Γιατί δεν ζητήθηκε από κάποιον να μιλήσει, αντί να εικάζουν οι διάφοροι που κλαυθμύριζαν για την αμαύρωση της επετείου και της δημοκρατίας;
Ήμασταν εμείς! Εμείς που δεν είχαμε ποτέ φωνή γι’ αυτό και δεν μας ζητείται να μιλήσουμε! Εμείς που δεν έχουμε γνώμη γιατί είμαστε αμόρφωτοι και άξεστοι! Εμείς που χρειαζόμαστε καθοδήγηση γιατί δεν μπορούμε να καταλάβουμε το συμφέρον μας! Εμείς που χρειαζόμαστε αρχηγούς γιατί δεν μπορούμε να οργανωθούμε! Εμείς, οι χιλιάδες που σκοτωθήκαμε σε πολέμους, που κάναμε απεργίες για να αγωνιστούμε για καλύτερες συνθήκες ζωής και εργασίας, εμείς που αναγκάσαμε τους κρατούντες να φτιάξουν το κράτος πρόνοιας, εμείς που είμαστε αριθμοί! Εμείς, που έχουμε γίνει «μειοψηφίες» και γκρουπούσκουλα παρά τις εικόνες που δείχνουν τη δύναμή  μας!
Δεν αμαυρώθηκε καθόλου το νόημα της 28ης Οκτωβρίου αγαπητοί κύριοι και κυρίες που μεμψιμοιρείτε για την κατάντια της δημοκρατίας μας. Ο Μουσολίνι είχε ζητήσει πολύ λιγότερα από το φασίστα δικτάτορα Μεταξά από αυτά που έχει υπογράψει μέχρι τώρα η προδοτική και δοσίλογη κυβέρνηση Παπανδρέου. Ο κ. Παπούλιας φέρει προσωπική ευθύνη για τη συνέχιση της κατρακύλας της χώρας. Αν δεν ήθελε να τον αποκαλούν προδότη, θα έπρεπε να είχε παραιτηθεί εδώ και καιρό. Αυτό που έγινε καταφανές σήμερα ήταν η πλήρη απονομιμοποίηση της παρούσας κυβέρνησης που συνεχίζει το καταστροφικό της έργο με 153 βουλευτές και την απόλυτη λαϊκή αποδοκιμασία. Φωτεινή εξαίρεση σε όσα ακούστηκαν ήταν τα λόγια του Μανόλη Γλέζου: «το νόημα της 28ης Οκτωβρίου αποκαταστάθηκε».

Μαρίνα Δημητριάδου
ιστορικός

Υ.Γ. Ποτέ δεν ήμουν υπέρ των παρελάσεων, του συμβολισμού τους και της μαθητικής συμμετοχής σε αυτές, με την άσκοπη εξάσκηση των μαθητών σε στρατιωτικό βήμα αντί της διεξαγωγής ουσιαστικών εκδηλώσεων στα σχολεία. Ας μας εξηγήσει όμως η κ. Υπουργός Παιδείας που συνεχίζει να τις θεωρεί ουσιαστικές με ποιον τρόπο υπηρετούσε το νόημα της επετείου όταν απαγόρευε στα σχολεία που της αντιτάχθηκαν να συμμετάσχουν...

Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΛΕΖΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΗΣ ΠΑΡΕΛΑΣΗΣ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Μανώλης Γλέζος: Αυτό είναι το πραγματικό νόημα της 28ης Οκτωβρίου
  

Στην Θεσσαλονίκη σήμερα αποκαταστάθηκε το πραγματικό νόημα της 28ης Οκτωβρίου. Η κυβέρνηση υποχρέωσε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να αποσυρθεί, δηλαδή το επίσημο κράτος αποσύρθηκε, αυτοκαταλύθηκε και οι πολιτικοί λαϊκοί φορείς παρελαύνουν μπροστά στον ίδιο τον λαό. Το νόημα της 28ης Οκτωβρίου αποκαθίσταται. Πριν από 71 χρόνια ο λαός μας είπε όχι στην προσπάθεια κατάλυσης της ελευθερίας του λαού μας και σήμερα ο ελληνικός λαός λέει όχι στην μετατροπή της χώρας μας σε προτεκτοράτο. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα και όχι όλα αυτά τα οποία έχουν ξαφνιάσει όσους δεν έχουν κατανοήσει τι έπρεπε να γίνεται στις παρελάσεις και πως διαστρεβλώνεται. Ο λαός, τα στρατεύματα του λαού η μαθητική νεολαία παρελαύνει μπροστά σε τι; Ποιους τιμούμε; Το κράτος το σημερινό και τις κυβερνήσεις; Ή τιμούμε αυτούς που θυσιαστήκαν για να είμαστε εμείς σήμερα ελεύθεροι. Είχε διαστρεβλωθεί το νόημα και ο ελληνικός λαός το αποκαθιστά σήμερα στην Θεσσαλονίκη. Συγχαρητήρια στον λαό της Θεσσαλονίκης που υποχρέωσε την κυβέρνηση να αποσυρθεί από τις επίσημες τελετές και όπως βλέπετε στην παρέλαση, τους πολιτικούς φορείς, τους εκφραστές του λαού παρελαύνουν και τους τιμά ο λαός. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα της 28ης Οκτωβρίου.

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΩΝ ΣΤΗ ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΤΗΣ 28-10 -2011 ΣΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ


Παρασκευή 28 Οκτωβρίου 2011

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ 28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ






ΠΑΡΕΛΑΣΗ 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

Το κάνανε σαφές : )

 


ΚΑΝΑΜΕ ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΡΟΥΜΕ ΧΡΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ



Από την απάντηση του Υπουργού ΠΕΚΑ Γ. Παπακωνσταντίνου στην επίκαιρη ερώτηση του Αλέξη Τσίπρα αντιγράφουμε το κομμάτι που αφορά την προσφυγή της Ελληνικής Δημοκρατίας κατά της απόφασης της Επιτροπής για την ΕΛΛ. ΧΡΥΣΟΣ.
Αν ο κ. Παπακωνσταντίνου καταλάβαινε τι είπε,  θα κατάπινε τη γλώσσα του!
Λέτε ότι το Ελληνικό κράτος έκανε προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για να μην εισπράξει 15 εκατ. ευρώ που επιδικάστηκαν από σχετική απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Κάνετε λάθος, όπως συνήθως. Η Ελληνική κυβέρνηση προχωρά κανονικότατα στη διαδικασία ανάκτησης του ποσού των 15,4 εκατομμυρίων γιατί αυτό επιβάλλει η ορθή συμμόρφωση προς την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που είναι άμεσα εκτελεστή, ανεξάρτητα από την προσφυγή κατά της απόφασης αυτής. Το Υπουργείο Περιβάλλοντος είναι σε συνεννόηση με το Υπουργείο Οικονομικών προς την κατεύθυνση αυτή.
Σας πληροφορώ ότι όταν η χώρα κατηγορείται ή λαμβάνει οποιαδήποτε καταδικαστική απόφαση δεν είναι δυνατόν να μην επιχειρήσει να ξεκαθαρίσει δικαστικά την κατάσταση. Αυτός είναι ο ρόλος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους από τη στιγμή που υπάρχει κυρωμένη νομοθετικά απόφαση της χώρας και το κράτος οφείλει να έχει συνέχεια. Συνεπώς, η προσφυγή της Ελληνικής Δημοκρατίας ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προχωρεί παράλληλα για την υπεράσπιση του δημοσίου συμφέροντος από την επιβολή του προστίμου κατά της χώρας. Γιατί υπάρχουν, κατά το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, νόμιμοι λόγοι που έχουν να κάνουν με την αγοραία αξία των Μεταλλείων Κασσάνδρας, όπως αυτή διαμορφώθηκε το 2003.
Επειδή ίσως να μην το ξέρετε, σας πληροφορώ ότι τα Μεταλλεία Κασσάνδρας από την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μέχρι σήμερα ήταν ιδιωτικά. Πάντα, έτσι; Η μεταβίβαση του 2003 έγινε με τη διαμεσολάβηση του Ελληνικού Δημοσίου για λόγους επιτακτικού δημοσίου συμφέροντος, αφού η αδράνεια των μεταλλείων επί ένα χρόνο είχε οδηγήσει σε όξινη απορροή των αργούντων τότε μεταλλείων. Και υπάρχει μια ολόκληρη επιχειρηματολογία του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους την οποία θα επικαλεστεί απέναντι στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την ίδια στιγμή όμως την οποία η Ελληνική Δημοκρατία ανακτά τα χρήματα αυτά γιατί είναι υποχρέωσή της να το κάνει.
Πηγή: 23 October, 2011 by antigoldgreece  

http://antigoldgreece.wordpress.com/2011/10/23/apantisi-se-tsipr/   


Το δημόσιο «θυσιάζεται» για τον Μπόμπολα…



thumb
Με μια πρωτοφανή απόφαση που γεννά πολλά και σοβαρά ερωτήματα, οι ελληνικές αρχές αρνούνται να εισπράξουν από την ιδιωτική εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός» εκατομμύρια ευρώ και μάλιστα προσφεύγουν γι αυτό το λόγο κατά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής!
Άκουσον – άκουσον, η ελληνική κυβέρνηση παρεμβαίνει υπέρ ιδιωτικής εταιρείας και κατά των συμφερόντων του ελληνικού δημοσίου και ζητά  να ακυρωθεί  απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με την οποία η εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός» καλείται να επιστρέψει 15,4 εκατομμύρια ευρώ στο ελληνικό δημόσιο!
Όπως αναφέρεται στο δελτίο Τύπου του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου με τίτλο «Ελλάδα κατά Επιτροπής» … «Η Ελλάδα ζητά από το Γενικό Δικαστήριο της ακύρωση της αποφάσεως C(2011)1006 τελικό της Επιτροπής, με την οποία κηρύχθηκε ως παράνομη κρατική ενίσχυση η επιδότηση ύψους 15,34 εκατ. ευρώ που χορηγήθηκε από τις ελληνικές αρχές στη μεταλλευτική επιχείρηση Ελληνικός Χρυσός, η οποία συνίστατο σε παραχώρηση της μεταλλευτικής εκμεταλλεύσεως της Κασσάνδρας έναντι τιμής χαμηλότερης της πραγματικής αγοραίας αξίας και στην απαλλαγή από τους φόρους για την πράξη αυτή και με την οποία διατάχθηκε η ανάκτηση του ποσού της επιδοτήσεως, πλέον τόκων».
Επισημαίνεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή με την απόφασή της στις 23 Φεβρουαρίου 2011, ορίζει ότι :
-Η Ελλάδα ανακτά από τον αποδέκτη την ενίσχυση ( ύψους 15,34 εκατ. ευρώ)
- Τα ανακτώμενα ποσά βαρύνονται με τόκο από την ημερομηνία κατά την οποία τέθηκαν στη διάθεση των δικαιούχων μέχρι την ημερομηνία της πραγματικής τους ανάκτησης.
Και όλα αυτά γιατί μεταξύ άλλων οι ελληνικές αρχές:
-παραχώρησαν την μεταλλευτική εκμετάλλευση της Κασσάνδρας έναντι τιμής χαμηλότερης της πραγματικής αγοραίας αξίας
-απάλλαξαν την εταιρεία από τους φόρους

Πηγή ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ ΠΕΜΠΤΗ, 06 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2011

ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑ ΡΩΜΑΝΟΥ: ΑΡΝΗΤΗΣ ΠΑΡΕΛΑΣΗΣ

ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ"
 
Όπως αργεί τ' ατσάλι να γίνει κοφτερό και χρήσιμο μαχαίρι
έτσι αργούν κ' οι λέξεις ν' ακονιστούν σε λόγο.
Στο μεταξύ 
όσο δουλεύεις στον τροχό
πρόσεχε μην παρασυρθείς
                                  μην ξιπαστείς
απ' τη λαμπρή αλληλουχία των σπινθήρων.
Σκοπός σου εσένα το μαχαίρι.   
                
                                                    Το μαχαίρι
                                                                  του Άρη Αλεξάνδρου

  Aν με ρωτούσαν στα 21,5 μου χρόνια που ξεκίνησα να εργάζομαι ως ωρομίσθια γυμνάστρια στα δημοτικά σχολεία γιατί λες "όχι" στην παρέλαση δεν  θα ήξερα ν' απαντήσω με λόγια. Έλεγα απλά ένα "όχι", το οποίο μου «έβγαινε» αβίαστα, χωρίς να μπορώ να εξηγήσω το γιατί. Τώρα ύστερα από πολύ και μακρύ "δρόμο" που διένυσα μπορώ να υψώσω τη φωνή μου, να υποστηρίξω την άρνησή μου αυτή και να επιμείνω σ' αυτήν, με αδιάσειστα επιχειρήματα! Να σημειώσω εδώ ότι ως μαθήτρια συμμετείχα σε παρέλαση τρεις φορές. Δύο φορές στο δημοτικό και μία στο γυμνάσιο. 
  Ας ξεκινήσουμε με το από που προέρχεται η παρέλαση: Είναι κατάλοιπο της δικτατορίας του Μεταξά. Οι μεταξικές παρελάσεις των μαθητών είχαν πρότυπα ναζιστικά, που ετοίμαζαν σιδερένιους στρατούς. Η παρέλαση μας ήρθε από τη Γερμανία του Χίτλερ.
Και για να πάμε ακόμη πιο πίσω...
"Ο διεστραμμένος Φρειδερίκος της Πρωσσίας ήταν ο πρώτος που επινόησε τους ρυθμικούς βηματισμούς και τις ομοιόμορφες και άβουλες μηχανικές κινήσεις. Αυτός λοιπόν ανάγκασε τους φαντάρους του, που δεν του κόστιζαν τίποτα, να μιμούνται τις μηχανικές κινήσεις των πανάκριβων ανδρείκελων τα    οποία κατασκεύαζαν οι μηχανικοί του και φτάνουν στις πολυδάπανες παρελάσεις, τις πολλαπλές στολές με τα σιρίτια, τ' άχρηστα σπαθιά, τα φτερά και τα λοφία." (Μάριου  Βερέττα Ο Πολιτισμός των Στρατοπέδων, αυτοέκδοση, σελ. 345). Και φτάσαμε στα σημερινά ψηλοτάκουνα παπούτσια και τις μίνι φούστες, λες κι είμαστε πασαρέλα!
  Η παρέλαση είναι εξαναγκασμός, ανόητη - επιδειξιακή εκδήλωση, στρέβλωση της ελεύθερης - αυθόρμητης κινητικότητας των νέων, μια ομοιόμορφη και άβουλη μηχανική κίνηση, ένα μιλιταριστικό απολίθωμα που έχει να κάνει ή ταιριάζει θα λέγαμε καλύτερα, σ' ένα στρατόπεδο παρά σ' ένα σχολείο.
Δεν είναι φυσιολογικό να περπατάει ο φαντάρος πόσο μάλλον ο μαθητής και η μαθήτρια, σαν ανδρείκελο.  
   Δεν είναι δυνατόν η ιστορική μνήμη ν' ανακαλείται μέσα από αγγαρείες (μαθητών και εκπαιδευτικών), τη στιγμή που μιλάμε για γεγονότα που σημάδεψαν την ιστορική μας ύπαρξη.
  Δεν είναι δυνατόν, ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΛΟΓΟνα χάνονται τόσες ώρες μαθημάτων στα σχολεία για ένα θεσμό που είναι κατάλοιπο ενός κόσμου που έχει ταφεί από καιρό, για ένα θεσμό που είναι ξενόφερτο προϊόν, ξεκομμένο και ξένο με τις παραδόσεις του λαού μας. (βλ. ΕΔΕ 8-02-2002: "προτιμώ ως θεσμό τον χορό τσάμικο παρά την παρέλαση").
  Πρέπει ν' αντικατασταθεί αυτή η πασαρέλα, τα εμβατήρια και η άβουλη υπακοή σε παραγγέλματα, από έναν άλλο τρόπο εορτασμού. Έναν τρόπο που δεν θα είναι εξαναγκασμός και που θα συμβάλλει ουσιαστικά και όχι τυπικά, στο να καταλάβουν οι μαθητές τι είναι αυτό που γιορτάζουμε, να βιώσουν το νόημα της επετείου και να κατανοήσουν βαθύτερα μηνύματα! "Με θεατρικές, μουσικές παραστάσεις, χορευτικές εκδηλώσεις "περνάς" στα παιδιά ένα σωρό μηνύματα περί ελευθερίας, αλληλεγγύης, θάρρους, τόλμης, δύναμης και ανθρωπιάς, που κανείς μα κανείς στον κόσμο δεν μπορεί να με πείσει ότι η παρέλαση θα τους τα "περάσει" ή θα τους τα εμπνεύσει" (βλ. ΕΔΕ 08-02-2002). 
  Η παρέλαση πραγματοποιείται μέσα στα πλαίσια του ελεύθερου χρόνου αφού συντελείται σε ημέρα αργίας. Ας παραθέσω εδώ το ψήφισμα της ΟΥΝΕΣΚΟ (8/1287 1/12/1977) για τον θετικό προσδιορισμό του ελεύθερου χρόνου που ορίζει ως βασικές παιδαγωγικές αρχές (6 συνολικά) την έλλειψη εξαναγκασμού και τη δυνατότητα επιλογής. Δεν εξαναγκάζουμε το μαθητή και τον εκπαιδευτικό να παρελάσει. Δεν έχει κανείς αυτό το δικαίωμα με τα γνωστά επακόλουθα που όλοι γνωρίζουμε και που φέρνουν τ' αντίθετα αποτελέσματα απ' αυτά που θα θέλαμε! Και δεύτερον, η δυνατότητα επιλογής στον τρόπο εορτασμού μιας επετείου, τόσο για το μαθητή όσο και για τον εκπαιδευτικό. Τότε θα μπορούμε να μιλάμε για ποιοτική αναβάθμιση της γιορτής και για αύξηση του ποσοστού συμμετοχής των μαθητών. Οι φωτογραφίες με στιγμιότυπα από παρελάσεις στις εφημερίδες, της πρόσφατης επετείου της 28ης Οκτωβρίου καθώς και δύο εκπομπές που έγιναν στην τηλεόραση δείχνουν ότι διανύουμε μια περίοδο που αυτές οι εκδηλώσεις έχουν ξεφτίσει και καταντήσει μια επίδειξη και τίποτ' άλλο!         
  Το σχολείο οφείλει και πρέπει να ετοιμάζει ανθρώπους που η Ειρήνη γι'αυτούς θα έχει την πρώτη προτεραιότητα. Έλληνες και συνειδητούς πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θα χτίσουν ένα κόσμο όπου οι διαφορές θα λύνονται με διάλογο και όχι με πόλεμο. 
"Το σχολείο υπάρχει για να προετοιμάζει, να διαπαιδαγωγεί, να εμπνέει, να μορφώνει, να δίνει κατευθύνσεις. Κι όλα αυτά με απώτερο σκοπό να γίνουμεΆνθρωποι. Αυτό βέβαια προϋποθέτει αλλαγή θεσμών, δηλαδή νέους θεσμούς. Είναι το ελληνικό σχολείο και κατ' επέκταση η ίδια η ελληνική κοινωνία έτοιμα να δεχτούν κάτι τέτοιο; Η απάντησή μου είναι με χίλια στόματα ΝΑΙ! Σε μια κοινωνία τηλεκατανάλωσης, απάθειας, κυνισμού και ανευθυνότητας θάλεγα ότι επιβάλλεται." (βλ. ΕΔΕ 8-02-2002)
    Ας μην ξεχνάμε ότι αυτή τη στιγμή είμαστε στα πρόθυρα ενός πολέμου με απρόβλεπτες διαστάσεις, ενός πολέμου που έχει τη δυνατότητα να αφανίσει μέσα σε λίγα λεπτά κάθε μορφή ζωής από τον πλανήτη. Ο άνθρωπος αυτή τη στιγμή έχει στα χέρια του καταστροφικά μέσα ικανά να αφανίσουν την Ανθρωπότητα. Το θέμα που μας καίει όλους αυτή τη στιγμή δεν είναι άλλο από τη διασφάλιση της επιβίωσης. Και ο δρόμος για τη διασφάλιση της επιβίωσης περνάει - κατ' αρχήν - από την κατάργηση όλων των θεσμών που έχουν σχέση με στρατό και πόλεμο. Και δεν μιλάμε μόνο για την Ελλάδα αλλά και για άλλα κράτη που διατηρούν ακόμα τέτοιους μιλιταριστικούς θεσμούς. Είναι κοινή πλέον η μοίρα όλων των ανθρώπων, αφού ξέρουμε όλοι, ότι σε περίπτωση πυρηνικού πολέμου η τύχη των νικητών δεν θα είναι καλύτερη από την τύχη των νικημένων. Η γιγαντοποίηση των πυρηνικών εξοπλισμών κάνει ακόμα πιο επιτακτική την ανάγκη για φιλειρηνικές συνομιλίες μεταξύ των κυβερνήσεων όλου του κόσμου.
Για να έχουμε όμως συμφιλίωση των λαών και φιλειρηνικές επιλύσεις των διαφορών τους, πρέπει οι λαοί, οι πολίτες, να έχουν εκπαιδευτεί και να έχουν μάθει:
Να  σ υ ν ο μ ι λ ο ύ ν  και  ό χ ι  να  π ο λ ε μ ο ύ ν. 
Να ακούν και όχι να υπακούν.
Να δημιουργούν και όχι να καταστρέφουν.          
Να ερωτεύονται και ν' αγαπούν και όχι να δειλιάζουν και να μισούν.
Ενεργητικοί πολίτες και όχι παθητικοί.
Να σέβονται τη φύση και όχι να την καταστρέφουν.
Να σέβονται τον συνάνθρωπό τους.
ΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ, ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΝ ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΙ ΝΑ ΧΟΡΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΠΑΡΕΛΑΥΝΟΥΝ ΣΑΝ ΑΝΔΡΕΙΚΕΛΑ. 

  Θέλω να πιστεύω ότι αυτή η κοινωνία, η δημοκρατική κοινωνία, αποτελείται από αυτόνομα άτομα τα οποία μπορούν να συμμετάσχουν στον προσδιορισμό των νόμων ή θεσμών. Πρέπει τέτοια θέματα να μπαίνουν "επί τάπητος" και να συζητιούνται από αρμόδιους και ενδιαφερομένους.
Αυτοί που τολμάνε να πουν κάτι διαφορετικό, κάτι καινούργιο - ειδικά στον εκπαιδευτικό χώρο που έχει ανάγκη τις "καινούργιες φωνές"- πρέπει να τους δίνεται η δυνατότητα συζήτησης και διαλόγου. 
"Ο δημόσιος υπάλληλος δεν είναι ένα πειθήνιο όργανο. Έχει κι αυτός λόγο και άποψη. Ας θυμηθούμε τον Αριστοτέλη που είπε ότι: πολίτης είναι αυτός που είναι ικανός να κυβερνήσει και να κυνερνηθεί." (βλ. ΕΔΕ  17-01-2002).
  Είναι άδικο να τιμωρείται ένας υπάλληλος σαν και μένα. Αντιθέτως θα ήθελα και περίμενα (δεν έγινε, ίσως γίνει και το ελπίζω) μια κοινωνία, ένα κράτος δημοκρατικό - με χαρακτηριστικά του την ανεκτικότητα, το ανοιχτό πνεύμα και τον πλουραλισμό - στο "διαφορετικό", σε μια άλλη άποψη, σε μια άλλη ματιά - αν θέλετε - να δώσει τη δυνατότητα του διαλόγου και όχι της τιμωρίας. Ν' ακούσει, να προβληματιστεί, να συζητήσει και όχι για άλλη μια φορά να τιμωρήσει μια υπάλληλο, που όλα αυτά τα χρόνια (15) στο χώρο της έχει κάνει "κατάθεση ψυχής." 
Δεν ανήκω σε κανένα πολιτικό κόμμα, δεν προέρχομαι από κανένα χώρο. Καταδικάστηκα στις 27 Ιούνη του 2002 από το ΠΥΣΔΕ Πειραιά και η τιμωρία μου είναι 20 ημέρες κράτηση μισθού. 
Έχω κάνει αίτηση - στις 30-09-2002 - για ακύρωση της απόφασης στο διοικητικό Εφετείο Πειραιά.
Πρόσφατα η γενική συνέλευση της ΕΛΜΕ Πειραιά πήρε την παρακάτω απόφαση:                                         
                                         
                                   ΑΠΟΦΑΣΗ 
ΤΗΣ Γ.Σ. ΕΛΜΕ ΠΕΙΡΑΙΑ ΤΗΣ 28ης ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2002

Η Γ.Σ. απαιτεί από τα αρμόδια όργανα (ΠΥΣΔΕ-ΚΥΣΔΕ κλπ.) να επανεξετασθεί το θέμα της ΡΩΜΑΝΟΥ ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑΣ καθηγήτριας ΦΥΣΙΚΗΣ  ΑΓΩΓΗΣ του ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΑΣΤΕΛΛΑΣ με σκοπό ν' ανακληθεί η απόφαση της ποινής που της έχει επιβληθεί.

       Ο Πρόεδρος της Γ.Σ.                    Για το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Πειραιά                                                                                   
       ΚΑΤΡΙΤΣΗΣ  Γιώργος                Ο Πρόεδρος                   Ο Γεν. Γραμματέας
                                                           Π. Γιαννακόπουλος             Σ. Τσελέντης  


"ΟΧΙ" και στην Αλεξανδρουπολη

Και στην Αλεξανδρούπολη αγανακτισμένοι πολίτες και μέλη σωματείων και οργανώσεων, φώναξαν συνθήματα κατά των επισήμων, βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και προέτρεψαν τους μαθητές να στρέψουν αριστερά το κεφαλι με το σύνθημα " Εμπρός παιδιά γυρίστε το κεφάλι ο μόνος δρόμος είναι αντίσταση και πάλη!".  Φώναξαν επίσης τα  " ΄Οχι λεει ο λαός πάρ΄ την τρόϊκα και μπρός", "λαέ πεινάς γιατί χειροκροτάς", "εμπρός λαέ ή τώρα ή ποτέ", "ψωμί παιδεία ελευθερία, η χούντα δεν τελείωσε το 73", όπως και το νεώτερο "εν - δυο - τρια ,εν - δυο -  τρια, η χουντα δεν τελείωσε το 73" και το " απλώστε τις σημαίες, στολίστε τα παιδιά και στείλτε τα από αύριο να ψάχνουν για δουλειά". Πέταξαν flyers και στο τέλος της παρέλασης απώθησαν την αστυνομία και κάναν πορεία με άλλους πολίτες, προς την εξέδρα των επισήμων οι οποίοι εξαφανίστηκαν.
Πρωτόγνωρα πράγματα για την Αλεξανδρούπολη! Από την Αλεξανδρούπολη ως τη Κέρκυρα, από τη Θεσσαλονίκη ως τη Καλαμάτα και την Κρήτη, το αυθόρμητο κίνημα απλών πολιτών, μαθητών και εργαζομένων τους χάλασε τη φιέστα. 
Η ώρα της ανατροπής όλο και πλησιάζει. Ευχαριστούμε τους πολίτες που στάθηκαν στο πλευρό μας ειδικά στο τέλος της παρέλασης! 
Αγανακτισμένοι και Αποφασισμένοι Πολίτες Έβρου

Τρίτη 25 Οκτωβρίου 2011

Συνέλευση - Κάλεσμα σωματείων

Η επόμενη συνέλευση των αγανακτισμένων θα γίνει την Πέμπτη, 27/10, στις 21.00, στο εργατικό κέντρο. Καλούμε τη συμμετοχή των μελών των πρωτοβάθμιων σωματείων για τον συντονισμό των δράσεών μας.